Kerstkaartjes
30-11-2020
Tijdens de herfstvakantie heb in mij niet verveeld, want kijk eens wat ik heb gemaakt, maar liefst twee kerstkaartjes!
Juli '19
31-07-2019
In deze blogpost neem ik jullie mee in mijn voorbije maand. Aan de hand van de pagina's die ik afgelopen maand maakte in mijn Bullet Journal beschrijf ik de leukste gebeurtenissen van afgelopen maand. En geef ik jullie een kijkje in het verhaal dat voor mij bij die pagina hoort en waaraan ik dan meteen terugdenk als ik de pagina zie. Veel leesplezier !
Ook juli begon onvergetelijk, want op maandag 1 juli vertrokken we met de auto naar Denemarken. In Denemarken logeerden we in drie kleine dorpjes. Eerst in het zuidwesten van Denemarken daarna in het noorden. Helemaal in het bovenste puntje van Denemarken. En voor de laatste dagen logeerden we in een schattig boerderijtje op een van de eilanden van Denemarken.
"Gillend, lachend en geschrokken merkten we dat wanneer de attractie startte dit niet onze keuze was. Hij moest normaal toch even gewoon stilstaan."
Het eerste plaatsje waar we verbleven was Ribe. Een mooi stadje met kleine, oude, kleurrijke huisjes. We sliepen in een rood huisje, met een gezellige woonkamer, keuken en badkamer. Een boven wanneer je de trap nam, onder een schuin dak waren twee kamers. Een voor mijn mama en papa en een voor mij en mijn broer. We zwierven dagen bewonderend door dit dorpje met alle kleinen en mooie huisjes en schattige steegjes. We gingen ook naar Legoland waar we alle attracties uitprobeerden. Mijn papa en broer deden de ruige attracties en mijn mama en ik de minder ruige.
Maar op een bepaald moment hadden mijn papa en broer ons kunnen overtuigen me te gaan in een ronddraaiende robotarm. Ze zeiden dat je zelf de snelheid en bewegingen kon kiezen. Dus gingen wij mee. We kregen een kaart waarop onze keuzes geregistreerd werden die de attractie dan uitvoerde. Maar wij moesten niet scannen, we kozen (de rustigste dingen die zeker niet over kop gingen). Pas in de rij, toen het bijna aan ons was beseften we dat we de kaart niet hadden moeten scannen. Maar we konden nog maar moeilijk terug en dachten dat het wel goed zou kommen. Toen het onze beurt was stapten we in, deden de weligheid beugels aan en de vrouw van de attractie stak de kaart in. Gillend, lachend en geschrokken merkten we dat wanneer de attractie startte dit niet onze keuze was. Hij moest normaal toch even gewoon stilstaan. En ook mijn papa en broer merkten dit al lachend op aan het einde van de attractie.
Het volgende stadje waarin we verbleven was Bindslev. Dit stadje was wat moderner een lag bovenaan in Denemarken vlak bij de zee (wat niet moeilijk is in Denemarken want het is een eiland). Dit huis was een groot wit huis, met veel bedden, en ook veel slaapkamers. In Bindslev gingen we vaak naar de zee, waar we ook naar de zonsondergang gingen kijken. En net als in Ribe ging ik met mama naar een museum.
En in de laatste week in Denemarken verbleven we in Glamsbjerg. Een stadje op een van de eilanden van Denemarken. Vanuit dit boerderijtje waarin we verbleven reden we naar verschillende steden in de buurt. Want het enige dat daar was op wandel afstand was, was een veld waar ze bamboe kweekten. Heerlijk rustig dus.
En daarna gingen we terug naar de drukte van het leven in België. Niet lang nadat we terug waren in België vertrok mijn broer op kamp en begonnen de Gentse feesten. Om te smelten was het want ondertussen heerste er een hittegolf en werd het warmte record verbroken. Ook bleven er twee vriendinnetjes slapen in de tent van mijn broer die nog opstond. En keek ik met een ander vriendinnetje naar Titanic.
Liefs Oona